Myślę, że ten artykuł Was bardzo zdziwi. Jak bardzo badania i zalecenia różnią się od tego co słyszymy w gabinecie z rezultatem w dłoni. Zapraszam do lektury!

Płód potrzebuje glukozy do wzrostu, a zapotrzebowanie na glukozę wzrasta wraz z postępem ciąży i rozwojem dziecka. Od około 20 tygodnia hormony łożyska powodują insulinooporność w komórkach matki. Komórki insulinooporne są mniej zdolne do przekształcania glukozy w energię, co powoduje szczytowy poziom glukozy we krwi po zjedzeniu posiłku, który przechodzi przez łożysko w celu „nakarmienia” dziecka. W odpowiedzi na ten szczyt trzustka kobiety zwiększa produkcję insuliny, aby sprowadzić BGL (blood glucose levels) z powrotem do zdrowego zakresu przed posiłkiem. Tak więc w czasie ciąży organizm kobiety musi zwiększyć produkcję insuliny, aby przeciwdziałać działaniu komórek insulinoopornych. Po urodzeniu dziecka hormony łożyskowe przestają przenikać do krążenia kobiety, a metabolizm insuliny wraca do stanu sprzed ciąży.

Do 20 tygodnia wszystkie główne narządy dziecka uformowały się, a dziecko rośnie raczej pod względem wielkości niż złożoności. Dlatego wysokie BGL wywołane ciążą wpływają przede wszystkim na wagę / kształt dziecka. W odpowiedzi na wysokie BGL matki przechodzące przez łożysko, dziecko zwiększa własną produkcję insuliny. Ta insulina przekształca nadmiar glukozy we krwi w dodatkowe zapasy tłuszczu, powodując cięższe dziecko. Ten dodatkowy tłuszcz koncentruje się wokół górnej części ciała dziecka, w szczególności wokół ramion. Grube ramiona zwiększają ryzyko wystąpienia dystocji barkowej i pęknięcia krocza podczas porodu. Insulina może również opóźniać produkcję środka, który przygotowuje płuca do oddychania. Może to powodować problemy z oddychaniem po urodzeniu, szczególnie jeśli dziecko urodzi się wcześnie (np. Przez wczesną indukcję lub cesarskie cięcie – które są częstsze w przypadku rozpoznania GD). Jak to się ma do zakończenia ciąży przedwcześnie poprzez zalecenia wywoływania ciąży przed 40 tygodniem?!

O induckji porodu opowiadam więcej na szkole rodzenia, a jeśli stoisz przed wyborem i chciałabyś się skonsultować, jest to możliwe na indywidualnych konsultacjach online lub u Ciebie w domu. Możesz do mnie napisać jak tylko dowiesz się, że masz GD a zrobimy plan porodu i porozmawiamy o opcjach.

Po urodzeniu dziecko nie musi już wytwarzać wysokiej insuliny. Jednak dostosowanie i ponowne zbilansowanie insuliny i BGL może być dla dziecka trochę wyboistą drogą. Wycofanie wysokich BGL jest nagłe (gdy tylko łożysko przestaje funkcjonować); ale może minąć kilka godzin, zanim poziom insuliny dziecka spadnie. W tym czasie wysoka insulina może przekształcić zbyt dużą część glukozy we krwi dziecka w energię, powodując niski poziom BGL (hipoglikemia). Żółtaczka jest powszechna u niemowląt, które wytwarzają wysoką insulinę w macicy. Skutki wysokich BGL i insuliny w macicy mogą również powodować długoterminowe zmiany epigenetyczne w metabolizmie dziecka. Te dzieci mają zwiększone ryzyko wystąpienia otyłości i cukrzycy typu 2 w późniejszym życiu.

Po oznaczeniu Gestinational Diabeties kobieta jest zwykle kierowana do opieki prenatalnej ukierunkowanej na „GD”. Z chorobą GD często wiąże się piętno, dodatkowy nadzór medyczny i ograniczone możliwości wyboru miejsca urodzenia. Leczenie GD koncentruje się na utrzymywaniu BGL w określonym zakresie poprzez dietę i ćwiczenia fizyczne i/lub leki insulinowe.

WHO podsumowała dowody dotyczące skuteczności leczenia GD. Jedynym wynikiem sklasyfikowanym jako „wysoka jakość” jest to, że leczenie GD zmniejsza ryzyko urodzenia dziecka o wadze 4 kg + (liczba potrzebna do leczenia NNT = 11,4, aby zapobiec 1 dużemu dziecku). Jednak dowody wskazujące na zmniejszenie dystocji barkowej są „niskiej jakości” (NNT = 48,8, aby zapobiec dystocji jednej barku). Istnieją dowody „umiarkowanej jakości”, że leczenie zmniejsza ryzyko nadciśnienia (NNT 18.1) i stanu przedrzucawkowego (NNT 21). W przypadku wszystkich innych wyników jakość danych była „umiarkowana” do „niskiej”. Należy pamiętać, że badania w podsumowaniu WHO zostały przeprowadzone przed wprowadzeniem nowych, niższych progów GD. W nowszym przeglądzie Cochrane porównano interwencje związane ze stylem życia (dietę i ćwiczenia) ze „zwykłą” opieką lub inną interwencją i nie stwierdzono żadnych różnic w wynikach, z wyjątkiem wielkości dziecka.

Wysoki poziom BGL w ciąży wpływa na wzrost i rozwój dziecka, zwiększając ryzyko wystąpienia określonych powikłań. Jednak określenie „cukrzyca ciążowa” jest problematyczne, ponieważ jest słabo zdefiniowane i brakuje dowodów na to, że etykietowanie i leczenie poprawia wyniki. Wytyczne nie wspierają indukcji porodu w przypadku GD, chyba że BGL są wysokie. Indukowanie kobiet przed 40 tygodniem życia z wysokim BGL zmniejsza ryzyko wystąpienia dużej dziecka i ramion, ale zwiększa ryzyko innych powikłań. Opieka porodowa i poporodowa kobiet z wysokim BGL powinna koncentrować się na zminimalizowaniu ryzyka wystąpienia dystocji barkowej i wspieraniu dziecka w regulowaniu jego własnych BGL (blood glucose levels) po urodzeniu.

Zobacz mój webinar na temat cukrzycy w ciąży

Bardzo fajna prezentacja wyjaśniająca skąd się bierze cukrzyca w ciąży.

Napisz do mnie jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości.